بهانه ای برای حماسه سازی

مطلب آرشیوی 

قسمت اول :
کاستاریکا ۲۰۱۴

مکان : جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل-جایی شبیه خود فوتبال
زمان : اولین بازی مرحله گروهی-گروه مرگ

کاستاریکا مهره تفاضل گل در گروه مرگ،با حضور سه قهرمان اسبق جام جهانی،ایتالیا-انگلستان و اروگوئه در بازی نخست خودش نود دقیقه بهت جهانیان رو برانگیخت و سه بر صفر جلو افتاد.
اروگوئه مدعی با سوارز و کاوانی بالاخره در دقیقه نود اون هم روی یک ضربه پنالتی به گل رسید و ناواس اولین و تنها گلش تو جام جهانی ۲۰۱۴ رو خورد.
ایتالیایی های مدعی هم از پس کاستاریکا برنیومدند و با یک گل مغلوب شدند تا صعود کاستاریکا به دور بعدی حتمی بشه.
بعد انگلیس یک بازی کامل به آب و آتش زد ولی دروازه کاستاریکا بسته موند و به عنوان تیم اول و بالاتر از اروگوئه و راهی مرحله بعد شد.

مکان : همچنان کاستاریکا در برزیل
زمان :مرحله یک هشتم پایانی جام جهانی

یونان همانطور که اروپای ۲۰۰۴ را قهرمان شد در گروهش بالاتر از ژاپن و ساحل عاج و پایینتر از کلمبیا که خامس ستاره آن روز هایش بود راهی مرحله بعد شد و در شگفت همگان به جای ایتالیا یا انگلیس با کاستاریکا بازی کرد.
کارستاریکا در گرمای عجیب برزیل با یک یار کمتر و فقط یک شوت در چارچوب ۱۲۰ دقیقه دفاع کرد و در ضربات پنالتی پیروز شد تا شگفتی تکمیل شود.

مکان : هنوز هم برزیل،حالا هشت تیم برتر جهان باقی مانده اند
زمان : مرحله یک هشتم

هلند که به زحمت مکزیک و در دقایق پایانی تونسته بود شکست بده حالا به ایستگاه کاستاریکا رسیده بود.
هلند ۱۲۰ دقیقه تلاش کرد، بیست شوت و یازده کرنر زد ولی باز دروازه ناواس در جریان بازی باز نشد تا باز هم پنالتی ها سرنوشت بازی رو مشخص کنند.
این بار هلند به لطف تجربه ستاره هاش پیروز شد اما چیزی که از کاستاریکا در یاد ها موند نه شکست بلکه داشتن امید،جنگیدن و دفاع بود.

حالا تیم ملی ایران با امید هشتاد میلیون نفر،یک ملت بزرگ که تنها چیزی که از زندگی براشون باقی مونده همین امیده راهی جام جهانی شده و ما امیدمون جوونایی هستن که خوب دفاع میکنند و قدر حمله هاشون رو میدونند.

قسمت دوم : 
سنگال ۲۰۰۲

فرانسه با تمام ستارگانش قهرمانی یورو ۲۰۰۰ و جام جهانی قبلی رو یدک می‌کشید.

تیری هانری پت ویرا مارسل دسایی بارتز ترزگه و زیدان ستاره هایی بودن که با داشتن حتا یکیشون می‌تونستی رو تیمت حساب باز کنی.

اما این فرانسه قدرتمند و ترسناک در بازی اول روی اشتباهات متوالی بازیکنانش یک گل از سنگال خورد و شصت دقیقه بعدی هم نتونست جبران کنه تا با باخت تورنومنت رو در سئول آغاز کنه.

در ادامه هم فرانسه با داشتن چهار آقای گل لیگ های معتبر اروپا به گل نرسید تا بشه آنچه شد.فرانسه حذف شد و سنگال با دو مساوی دیگه با دانمارک و اروگوئه صعود کرد.

تو مرحله یک هشتم هم شگفتی آفرینی سنگال تمومی نداشت و سوئد رو حذف کردند.و فقط ترکیه و گل دقیقه نود و چهار منسیز میتونست جلوی ادامه افتخار آفرینی سنگال رو بگیره.

حالا امشب و کمتر از بیست و چهار ساعت قبل از بازی با مراکش،شیرهای اطلس منقرض شده آفریقایی که فقط محدوده جغرافیایشون آفریقاست و بازیکنایی با تکنیک و منشی اروپایی دارند منتظر ما هستند؛ ما همون یوزپلنگ هایی هستیم که هنوز هستیم و منقرض نشدیم،ما هنوز هستیم و امید داریم به پیروزی و صعود.

ما همون تیمی هستیم که از کره و قطر و لبنان بدون حتا خوردن یک گل امتیاز کامل گرفتیم تا ۲۰۱۴، آرژانتین و مسی رو بیشتر از نود دقیقه درگیر خودمون بکنیم.
پس بیاید به پسران این سرزمین امید داشته باشیم تا تو این روزگار ناامیدی و سختی و ناخوشی مرحمی باشن روی زخم های تمام نشدنی مون.هشتاد میلیون نفر،یک ملت،یک نبض و قلب هایی پر از امید.

این یادداشت ها را قبل از جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نوشته ام  و از آرشیو وبلاگ قبلی به اینجا منتقل کرده ام.
به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *